सानिकेची साऊली

-      मोहन विजय बोरगांवकर


 

त्या तरूतळी गवसले मीत

सानिकेची साऊली,

अन् इथे लहरले गीत ||१|| 

 


कुणी असे तो नवखा मनचा

कुणी आसमंत न्याहळता

सुरांवरी तो आरुढ होता

अचंबित झाली नाती ||२|| 


नारदाची कृपा बरसता

सांदिपनीतुनी नाद विहरता

शिष्य असे तो संगीत उमजता

गंधित होऊनी गाती ||३|| 

 

अनाहताचा श्वास गरजता

रागरागिणी खुलवीत आता

मध्यम पंचम निरेसानि गाता

सूर उमजले साती ||४|| 





टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

देणं कृतज्ञतेचं!

संस्कृत – समज आणि गैरसमज